قلب ها برای دیدنش می تپد ، چشمها و اندیشه ها در انتظار ضیافت روشنی او می نشیند . گلها در مقابل او قامت می افزارند و عشق همپای گامهایش می دود .

همه با سرور و زیبایی در ستایش او . عالم از شوق گامهایش رخت بربسته و سیمای خود را با آب چشمه های امید جلا می دهد .

و اینک نوبت توست .

نوبت توست که نسیم رهایی را در پهن دشت رویاهایم بنوازی و کاکتوس های سرد و بی روح و بی احساس را بخشکانی و جوانه های امید مرا شکوفا کنی .

نوبت توست که بیایی و کوچه کوچه های شهر انتظار را مزین به نام الله (جل جلاله ) کنی و فریاد انا بقیه الله را طنین انداز گوشهای حق طلب کنی .

پروانه ها انتظار تو را می کشند و می خواهند زیباترین بالهای خود را مقدم راهت کنند و آنها را متبرک به گامهای ملکوتی ات کنند .

عالم منتظر است ، منتظر نگاه تو ؛ منتظر پیکی که نویدش سالهای سال است که امیدبخش نیلوفرهای مرداب ضلالت و سیاهی است . منتظر صدای تو ؛ صدایی که سالیان است که در تلاطم غرش سیاه بازان جز ندایی آشنا نبوده است . منتظر حضور تو ؛ حضوری که فروغش جهان را افروغ سازد . منتظر حضورت ....

امام زمان (عج) به فکر ماست ، ما چه طور ؟....

     اي پيك رازدان خبر يار مـــا بگو                       احوال گل به بلبل دستان سرا بگو

    ما محرمان خلوت انسيم غم مخور                    با يار آشنــا ســـخن آشـــــــنا بگو

   بر هم چو ميزد آن سر زلفين مشك بار           با ما سر چه داشت ز بهر خدا بگو

   گر ديگرت بر آن سر دولت گذر بود                بعد از اداي خدمت و عرض دعا بگو

  هر چند ما بديم تو ما را بدان مگير                 شاهانه ماجراي گــــــــناه گدا بگو

اي ماه آرام من !‌

تو هم مثل شبگردي تنها هستي ؛‌تو بر كران آسمان و من در گستره ي زمين .

همچون قاصدكي مي ماني كه مرغزارها را مي پيمايي و نظر مي كني بر شقايق

باران باغستانهاي سرد و پر التهاب . همچون مرهمي هستي كه كابوس هاي

وحشتناك شبهاي تيره و تارم را روشني مي بخشي و جوانه هاي روياهايم را

شكوفا مي كني . همچون نگاهي هستي كه مي نگرد بر سياهه ي اعمال ما ،

بر ظلمات كردار ما ،‌بر بيابان برهوت نيكي هايمان و كوير دلمان را آبياري مي كني .

همچون آبي هستي كه بر روي قلب ها روان هستي ؛ رواني ، ‌و جلا مي دهي

غبار روي قلبمان را و نقش برجسته (( انا بقيه الله )) را روي آن حك مي

كني .به تو مي انديشم ، شب و روزم تويي ، چشمهايم خسته اند از سيل اشك

روان ،‌جاي اشكها روي گونه هايم مهر تاييد اين جمله است . پناه مي برم به

گوشه ي تاريك اتاق ،‌ زانوي غم بغل مي كنم و تو را صدا مي كنم تا شايد روزي ،‌

لحظه اي ،‌ يا شايد آني روي ماهت را ببينم و اين دل بي تاب تسلي يابد ... .

                                                                                            پس كي مي آيي ،‌ يا صاحب الزمان ... .